branches earth Αυτό που ψάχνεις , είναι αυτό που περισσότερο φοβάσαι..«…..Και αν πουλήσω όλη την περιουσία μου για να χορτάσω με ψωμί όλους τους φτωχούς, και αv παραδώσω το σώμα μου για να καεί, αλλά αγάπη δεν έχω, τότε σε τίποτε δεν ωφελούμαι.

Η αγάπη είναι μακρόθυμη, είναι ευεργετική και ωφέλιμη, η αγάπη δε ζηλεύει, η αγάπη δεν ξιπάζεται (= δεν καυχιέται), δεν είναι περήφανη, δεν κάνει ασχήμιες, δε ζητεί το συμφέρον της, δεν ερεθίζεται, δε σκέφτεται το κακό για τους άλλους, δε χαίρει, όταν βλέπει την αδικία, αλλά συγχαίρει, όταν επικρατεί η αλήθεια. Όλα τα ανέχεται, όλα τα πιστεύει, όλα τα ελπίζει, όλα τα υπομένει.Η αγάπη ποτέ δεν ξεπέφτει ………………. Ώστε τώρα μας απομένουν τρία πράγματα: η πίστη, η ελπίδα και η αγάπη. Πιο μεγάλη όμως από αυτά είναι η αγάπη.»

Το παραπάνω κείμενο είναι ένα απόσπασμα από την προς Προς Κορινθίους Α’ Επιστολής, του Αποστόλου Παύλου. Ο ύμνος της αγάπης.

Η ιδανική αγάπη. Η ανιδιοτελής αγάπη. Η αγάπη που η απόσταση της δίνει τροφή. Η αγάπη που οι δυσκολίες την κάνουν ανίκητη. Η αγάπη που σαν μόνο στόχο έχει την επιθυμία για την ευτυχία του ανθρώπου ότι και αν συμβεί.

Τώρα θα μου πείτε ότι είμαι αιθεροβάμων και δεν ζούμε σε ένα όμορφο κόσμο αγγελοκρουσμένο. Ναι αλήθεια. Ο πόνος και η δυστυχία πουλάνε. Και δυστυχώς το έχουμε καταλάβει και το αναδεικνύουμε καθημερινά. (Εκεί κολλάει και ο αρνητισμός που μας περιβάλλει, αλλά αυτό είναι θέμα για άλλο post .

Όμως για ρίξτε μια ματιά γύρω σας. Πόσα και πόσα παραδείγματα ανθρώπων με τρελές περιουσίες δεν κρύβουν τόσο πόνο και μοναξιά στις καρδιές τους? Τι να τα κάνεις τα λεφτά αν δεν έχεις έναν συνοδοιπόρο στο μονοπάτι σου να τα μοιραστείς? Τα λεφτά πάντα ήταν η δικαιολογία του δυστυχισμένου. Πάντα όμως! Και ναι δεν είναι ευτυχισμένος. Λείπει η αγάπη από την ζωή του.Υπάρχει κενό που δεν μπορεί να καλύψει.

Δεν μπορείς να νοιώσεις και να καταλάβεις ένα συναίσθημα που ποτέ δεν γνώρισες. Δεν μπορείς να μοιραστείς αυτο που δεν κατέχεις. Και αυτό που δεν κατέχεις είναι αυτό που σε κάνει τα βράδια να νοιώθεις μαυρα πέπλα να σε σκεπάζουν. Όχι δεν είμαι υπερβολική. Είναι η καθαρή αλήθεια. Το κακό ξεκινά από την παιδική μας ηλικία. Η πρώτη – πρώτη κοινωνία μας είναι η οικογένεια. Εκεί τίθενται οι βάσεις. Εκεί αντικρίζεις και κοιτάς κατάματα την αγάπη. Εκεί μαθαίνεις την ύπαρξή της. Τα παιδιά που δεν είχαν όση αγάπη χρειαζόταν στο σπίτι τους είναι καταδικασμένοι να είναι ανικανοποίητοι σαν ενήλικες.

Σε όλα τα μήκη και τα πλάτη όλες οι φυλές των ανθρώπων ζητούν το ίδιο πράγμα. Ανθρώπους να αγαπήσουν και να αγαπηθούν. Χωρίς όρια χωρίς φραγμούς. Το παράξενο είναι, πως είναι τόσο δυνατό το συναίσθημα ( και όχι πάντα με γέλια και χαρές) που τρομάζει. Είναι πιο εύκολο να μείνεις έξω από τον κόσμο της. Επιφανειακά νοιώθεις πιο ασφαλής. Όμως το γέλιο σου είναι μισό. Η ευτυχία σου επιφανειακή και πρόσκαιρη. Κάτι θέλεις. Κάτι ψάχνεις. Κάτι σου διαφεύγει…

Φαντάζεστε όμως πόσο διαφορετικός και όμορφος, θα ήταν ο κόσμος μας αν μπορούσαμε να πνίξουμε τον φόβο και την ανασφάλεια και αφήναμε ελέυθερα τα συναισθήματά μας? Ανακουφιστικό. Ο καθένας έχει έναν δικό του μοναδικό τρόπο να αγαπάει. Είναι σαν τις χιονονιφάδες. Καμμία ίδια με την άλλη. Είναι και αυτός ένας λόγος που μας εξιτάρει ο κόσμος της.

Αγάπη είναι να σου αφιερώνει χρόνο από την ζωή του, ένα μέρος του ενδιαφέροντός του.

Όταν σε αγαπάει οι πράξεις του μιλάνε. Τα συναισθήματά του δεν χρειάζονται πολλά λόγια.

Η αγάπη κάνει θυσίες ( στο μέτρο που αυτές δεν είναι ενάντια στα θέλω σου και δεν επηρεάζουν τα δικαιώματά σου).

Η αγάπη είναι ένα συναίσθημα που μας επιτρέπει να χαιρόμαστε πράγματα μαζί.Όχι ένα μέτρο για το πόσο μπορώ να υποφέρω για σένα ή πόσο είμαι έτοιμος να απαρνηθώ τον εαυτό μου.

Η σκιά της αγάπης είναι το μαζί. Δύο πουλιά που πετάνε το ένα δίπλα στο άλλο. Όχι δεμένα μεταξύ τους. Τότε δεν θα μπορούν να πετάξουν και το ένα θα επιτίθεται στο άλλο. Αργά ή γρήγορα θα πέσουν στο έδαφος. Μαζί. Ο ένας δίπλα στον άλλον.

Η αγάπη δεν είναι συναίσθημα τελικά. Είναι κατάσταση. Ο πόνος είναι συναίσθημα. Η αγάπη μπορεί να τεθεί σε δοκιμασία ( και θα τεθεί ) ο πόνος όχι. Ο πόνος είναι εκεί και κάποια στιγμή θα περάσει. Η αγάπη όταν φυτρώσει έχει τόσο δυνατές ρίζες που δεν φεύγει εύκολα.

Αγάπη: πονόδοντος στη καρδιά. – Χάινριχ Χάινε-.

πηγή