Φιλόξενος στη μικροβιακή ζωή ο Άρης

(Το βίντεο είναι παλαιότερο και ασχολείται με επιστημονικές έρευνες στη γη, για μικρόβια που ζουν σε ακραίες συνθήκες, οι οποίες θυμίζουν αυτές που επικρατούν στον Άρη.)

Το ερώτημα αν ο Άρης μπορεί να φιλοξενήσει μικροβιακή ζωή έχει απασχολήσει τους επιστήμονες επί δεκαετίες, αν και πολλοί πιστεύουν πως απαντήθηκε και μάλιστα με τον πλέον κατηγορηματικό τρόπο, ήδη το 1976 με το πείραμα της αποστολής Viking (Η ζωή στον Άρη βρέθηκε το 1976).

Καθώς στη Γη υπάρχουν μικροοργανισμοί που έχουν προσαρμοστεί σε εξαιρετικά εχθρικά για τη ζωή περιβάλλοντα (ηφαίστεια, ραδιενεργές περιοχές, υποθαλάσσια ηφαίστεια, περιοχές χωρίς οξυγόνο, σε λίμνη με αρσενικό, σε πάγους κλπ ), η υπόθεση ότι θα μπορούσαν να έχουν αναπτυχθεί και στον Άρη είδη μικροβιακής ζωής, μοιάζει απόλυτα λογική.

Ένα πείραμα που διεξήχθη στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό, απέδειξε ότι πράγματι μπορούν να επιβιώσουν μικροοργανισμοί στον Άρη. Μια ομάδα Ευρωπαίων επιστημόνων έστειλε στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό, μύκητες από την Ανταρκτική, για να ζήσουν σε συνθήκες στις οποίες προσομοιωνόταν το περιβάλλον του κόκκινου πλανήτη. Τα μισά μικρόβια εκτέθηκαν σε συνθήκες που παραπέμπουν στον Άρη, δηλαδή σε πίεση 0,01 ατμόσφαιρες και σε «ατμόσφαιρα» με περιεκτικότητα 95% σε διοξείδιο του άνθρακα. Βομβαρδίζονταν δε, με υπεριώδη ακτινοβολία, μέσω οπτικών ινών, όπως θα γινόταν αν βρίσκονταν στον Άρη. Μετά από 18 μήνες παραμονής στον Σταθμό, το 60% των μικροοργανισμών είχαν επιβιώσει και μάλιστα χωρίς αλλοιώσεις στο γενετικό τους υλικό, δηλαδή χωρίς να χρειαστεί να προσαρμοστούν στο «αφιλόξενο» περιβάλλον.

Οι μύκητες προήλθαν από τη περιοχή Βικτόρια στην Ανταρκτική, η οποία θεωρείται πως παραπέμπει όσο καμία άλλη στον Άρη.Τα είδη που εστάλησαν στον Διαστημικό Σταθμό ήταν δύο ειδών μύκητες, οι Cryomyces Antarcticus και Cryomyces Minteri.

Tο 50% των δειγμάτων εκτέθηκαν απλώς στις συνθήκες που επικρατούν στο διάστημα ενώ τα υπόλοιπα υποβλήθηκαν σε συνθήκες παρόμοιες με αυτές που επικρατούν στον Άρη. Έπειτα από 18 μήνες διαπιστώθηκε ότι τα συγκεκριμένα δείγματα, δηλαδή αυτά που έζησαν υπό αρειανές συνθήκες, είχαν αναπτύξει διπλάσιο ρυθμό μεταβολισμού απ’ότι τα δείγματα που απλά εκτέθηκαν σε συνθήκες διαστήματος. Ο Άρης τελικά αποδείχθηκε μάλλον θρεπτικότερος…